สมัยที่ยังไม่มีแว่นตา คนสมัยก่อนใช้ชีวิตเหมือนคนปกติได้อย่างไร

กรอบแว่นตา

 เมื่อปี ค.ศ. 1290 ชาวอิตาเลียน ชื่อ ซาลวิโน อาร์มาติ นักประดิษฐ์และนักค้นคว้า ได้สร้างแว่นตาที่ใช้มองวัตถุให้ใหญ่ขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ

นับเป็นครั้งแรกของแว่นตาที่มีใช้ในโลก 

ผู้ที่อยู่ในวัย 40 ปีขึ้นไป มักต้องพบกับอาการพร่ามัวของสายตา ไม่ว่าจะเป็นการมองสิ่งต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอ่านหนังสือ 

สมัยก่อนคนยังไม่ค่อยมีหนังสืออ่าน จึงไม่เดือดร้อนมากนัก อาการพร่ามัวของสายตาก็จะเคยชินไปในที่สุด ก็แค่เห็นอะไรไม่ชัดเหมือนคนอื่น

และอาจเป็นเหมือนกันเยอะเมื่ออายุมาก จนเป็นเรื่องธรรมดาไป ( ขนาดคนตาบอด ในที่สุดเขาก็เคยชินกับการใช้ชีวิต ) 

 

- กระจกชิ้นแรกของโลก ค้นพบว่ามีมาตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล หรือเมื่อห้าพันกว่าปีก่อน 

- ค.ศ. 60 จักรพรรดิ์โรมัน นามว่าเนโร ได้ใช้กระจกแว่นตาส่องดูการแข่งขัน Gladiator จากโคลอสเซียม 

- แว่นตาตัวแรกได้ถูกประดิษฐุ์ขึ้นมาสำหรับคนสายตายาวโ ดยกำเนิด ( Farsightedness หรือ Hyperopia ) 

- ระยะแรกเลนส์จะทำขึ้นด้วยผลึกแก้วขัดเงา และเปลี่ยนมาใช้กระจกในเวลาต่อมา 

- ในประวัติศาสตร์บอกว่าแว่นตา(แบบเลนส์คู่) 
ตัวแรกได้เกิดขึ้นทางตอนเหนือของอิตาลี เมื่อก่อนปีค.ศ. 1280 
ซึ่งนับจากนั้นแว่นตาก็ได้ถูกพัฒนาเรื่อยมา ในยุคแรก ๆ 
แว่นตาต้องใช้การยึดติดกับหนีบกับสันจมูกเท่านั้น 

- จนกระทั่ง Girolamo Savonarola ได้ออกแบบเชือกคล้องแว่นตา 
ให้สามารถเกาะติดกับศรีษะได้อย่างมั่นคง 

- เมื่อปี 1727 ช่างแว่นตาชาวอังกฤษ Edward Scarlett 
ได้ประดิษฐุ์สุดยอดนวัตรกรรมนั่นคือ... " ขาแว่นตา " ซึ่งทำให้แว่นตาคล้องติดกับหลังใบหู 
และได้รับความนิยมเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน... 

- แว่นอ่านหนังสือ เริ่มมีในอิตาลี มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1260 

- หากเรามานับรวมแล้ว ประวัติศาสตร์ของแว่นตานั้น มีมานานร่วม 5000 ปีแล้วก็ว่าได้...